Bir gün tüm cesaretimle çıkacağım karşına, Sokağında yalın ayak dolaşan Küçük bir çocuk masumluğuyla... ​Anlatsam içimde büyüttüğüm sana olan safî sevdamı, Aralasam gönül kapını, İzin verir misin girmeme kalbine giden yola? ​Bir bilsen, Karşıma çıktığın o günden beri dualarımda hep adını sayıkladığımı... Her namaz sonrası semaya kaldırdığım avuçlarım arasından, Dudaklarımdan dökülen yalvarışlarımda nasibim olman için ne çok istediğimi... Yaradan'dan kader defterime, Hayırlı olacaksa eğer yazılmanı. ​İster kabul et samimi itirafımı, Kuşlar gibi mutluluktan kanat çırpayım. İster usulca reddet, Razı olur, boyun büker; umut veren içimdeki sese darılayım. ​Sende buldum kâinatın ressamının en güzel sanatını. Bir bilsen; Çiçeklerin en güzeline konan kelebekler gibi yüzündeki benleri nasıl kıskandığımı. ​Hangi sıcak iklimin ülkesinde otlayan ceylanın bakışıdır gözlerin? Söylesene, hangi dua daha içten dokunabilir ruhundaki bahara? ​Fabrikalar durağından kalkan otobüs yolculuğunda, Her akşam İstanbul Boğazı'nın manzarasında büyülenirken insanlar, Ben gökyüzünün süslerinde muhabbeti ararım Üzerine yemin edilen yıldızlarda... ​Bir bilsen hesapsız bir sevdaya nasıl tutulduğumu, kıyamazsın. Elma diyarının buğday tarlalarında, Gelincik çiçekleri arasında büyüyen bir çocuktan, Merhametten başka bir şey bulamazsın... ​Bir baksan şimdi yalansız gözlerime, Nasıl bir yükün altında ezildiğimi anlarsın. ​Ah, bir adım atsan sen bana... Ben sana koşarak gelmeye dünden hazırım.